Պորփիւր (րիւ)

• «մի տեսակ ազնիւ քար». ու-նին միայն ՀՀԲ և ՋԲ առանց վկայութեան. գործածական է արդի գրականում։

• = Յն. πορφύρα «ծիրանին տուող խեցեմոր-թը», որից πορφυρίτης «պորփիւր կոչուած առնիւ մառմարիոնը». բուն ծագումը անյայտ է, թերևս սեմական փոխառութիւն լինի (Boisacq 805-6). յոյնից են նաև ֆրանս. porphyre, ասոր. [arabic word] porforon, վը-րաց. ჭორფირი պորփիրի, ռուս. порфиръ ևն։

• Ուղիղ մեկնեց ՀՀԲ։